درد دلهای یک کثافت

تو حق نداری هیچ آدمی رو به خاطر مادیات تحقیر کنی
صدای اذان که میاد قامت صلوة می بندی. به همه هم سفارش می کنی همین کارو انجام بدن.بزنن تو کمرت اون نماز رو که به همه از بالا نگاه می کنی.
بدون که خدا همونطوری به باهات رفتار میکنه که با بنده هاش رفتار می کنی. منتظر باش. اینجا نوشتم که همه ببینن جز خودت. چون نمی خوام به خودت بیای. میخوام انقدر غرق دنیای خودت بشی که هیچ نجات دهنده ای نتونه نجاتت بده.
-----------------------------------
بعضی ها هستن تو زندگیت زیاد نقش ندارن خیلی هم ازت دور هستن. اما با همین نقش کم زهرشونو میریزن. با همین نقش کم اشکت رو در میارن. خدا رو شکر که نقششون کمه

جنایات و مکافات

تازگیا به چد نفر بدهکار شدم.
بدهکاری هم عالمی داره. خدا خیرشون بده تو لحظه سختی کارم رو راه انداختن. مشکلی ندارم باهاشون جز با یه نفر که اشکمو داره در میاره خواستن پول پیش از موعد قول و قرارمون.
پروردگارا، دل و عقلی چون راسکولنیکف به من بده تا بزنم پرپرش کنم این طلبکار رو.
---------------------------------------------
لحظاتی بعد نوشت: برای اون دسته از دوستانی که جنایت و مکافات رو نخوندن، راسکولنیکوف شخصیتی در داستان بود که پیرزن نزولخور رو کشت

سفسطه(ادامه)

در راستای آموزش سفسطه گری ادامه میدهیم با انواع سفسطه ها یا مغالطات:

۱ مغالطات ابهام
۲ مغالطات عدم دقت برای گمراه‌سازی
۳ مغالطات نقل
۴ مغالطات ادعای بدون استدلال
۵ مغالطات مقام نقد
۶ مغالطات مقام دفاع
۷ مغالطات صوری
۸ مغالطه در استدلال پیش فرض نادرست
۹ مغالطه ربطی
---------------------------------------------------
مغالطهت ابهام:
مغالطه اشتراک لفظ: استفاده از واژه‌هایی که دارای دو یا چند معنا هستند؛ بدون قرینه‌ای که بر معنای موردنظر دلالت کند.
کژتابی یا ابهام ساختاری: به کارگیری جمله‌ای که می‌تواند به دو یا چندگونه بیان و فهمیده شود.
مغالطه ابهام واژه: استفاده از واژه‌های مبهمی که قابلیت تفسیرهای گوناگون دارند.
اهمال سور: عدم ذکر سور قضیه و تلقی آن به عنوان قضیه‌ای کلی
تعریف دوری: تعریف دو شیء یا لفظ مبهم به یک‌دیگر در حالی که برای شناخت هر یک نیازمند به شناخت دیگری باشیم.
---------------------------------------------------
توضیحات بیشتر در ارتباط با کژتابی یا ابهام ساختاری:
کژتابی یا ابهام ساختاری در جملاتی موجود است که از آن‌ها می‌توان مفاهیم و معانی متعددی برداشت نمود؛ این جملات دقیقاً مقصود را بیان نمی‌کنند. مهم‌ترین علل وقوع کژتابی، عبارت‌اند از:
ابهام مرجع ضمیر: علی به دوستش گفت که مقاله‌اش منتشر شده‌است. عدم رعایت دقیق قواعد نقطه‌گذاری: حاکمی برای مجازات کسی که امید می‌رفت مورد عفو قرار بگیرد، نوشت: عفو لازم نیست اعدامش کنید. ابهام نقش دستوری کلمه: من از راهنمایی شما پشیمانم ابهام تعلق صفت به مضاف یا مضاف‌الیه: جان دان، مورخ فلسفه یهودی‌است. ابهام ممثل در جملات سلبی: من مثل تو زودباور نیستم. کژتابی و ابهام، از مواردی‌است که در نوشته‌های عادی، عیب دانسته می‌شود. کژتابی، همچنین در منطق به عنوان یک مغالطه تلقی می‌گردد؛ و آن وقتی‌است که شخص جمله‌ای را که بیش از یک معنا دارد، به کار گیرد و آن جمله تنها با یک تفسیر، مقبول مخاطب باشد؛ در این‌جا کژتابی و تعدد معنای جمله این امکان را به گوینده می‌دهد که در شرایط مختلف، یکی از معنی‌ها را انتخاب و ادعا نماید.
مثال‌هایی در این باره بسیار نقل شده‌است:
درباره شیعه یا سنی بودن ابن‌جوزی، اختلاف نظر بود. روزی گروهی از شیعیان و سنی‌ها، از وی خواستند که بگوید خلیفه بلافصل پیغمبر اسلام کیست؟ وی برای جلب خشنودی هر دو گروه گفت: او کسی‌است که دخترش در خانه اوست. چون علی داماد پیامبر و پیامبر داماد ابوبکر بود و مرجع دو ضمیر معلوم نبود، هر گروهی پنداشت ابن‌جوزی از خودشان است.

حاکمی از حکیمی خواست که شخصیت محبوب مردم را لعن کند. شخص حکیم بر منبر رفت و گفت: ای مردم، بدانید که حاکم شما از من خواسته‌است که شخصیت محبوب شما را لعنت کنم؛ پس لعنت خدا بر او باد. در این‌جا نیز مرجع ضمیر او مشخص نیست.

مردی دو همسر داشت. روزی زنانش بدو گفتند که کدام یک از ما را بیشتر دوست داری، مرد کی می‌دانست اگر بگوید که کدامشان را بیشتر دوست دارد سبب نامهربانی دیگری نسبت به خود و سایر تبعات شود زیرکانه گفت: اکنون نمی‌شود که بگویم باشد که شب شد و به بستر خواب رفتیم به شما خواهم گفت که کدام را بیشتر دوست دارم. شب که چراغ ها خاموش شده بوند و مرد در بالین مابین دو همسر خود قرا داشت به آنها گفت:اکنون به شما میگویم که کدامتان را بیشتر دوست دارم
سپس همزمان دو دست خود در دو طرف به هر یک از همسران خود زد و گفت : تو را بیشتر دوست دارم!
و زنان او که به سبب تاریکی ندیده بودند که شوهرشان به دیگری هم همین اشاره را کرده بود به خیال اینکه سوگلی همسرشان هستند تا صبح راحت خوابیدند.

در باب سفسطه یا همون مغلطه

در اواخر سده پنجم پیش از ميلاد جماعتی از اهل‌نظر در يونان پيدا شدند که جستجوی کشف حقيقت را ضروری نمی‌دانستند؛ در همین راستا شاگردان خويش را در جدل و مناظره ماهر می ساختند تا در هر مقام، به ویژه در مورد مشاجرات سياسی بتوانند بر طرفشان غالب شوند. اين جماعت به واسطه تبحر درفنون مختلف که لازمه معلمی بود به سوفیست (sophiste)، معروف شدند یعنی دانشور، و چون برای غلبه بر مدعی در مباحثه به هر وسيله‌ای متوسل می‌شدند‚ لفظ سوفيست، که ما آنرا سوفسطايی گوئيم، به راه افتاد. برای کسانی که به جدل می‌پردازند و شيوه ايشان سفسطه (sophisme)، ناميده شده است. افلاطون و ارسطو در تقبيح سوفسطاييان و رد مطالب ايشان بسيار کوشيده اند‚ وليکن در ميان اشخاصی که به اين عنوان شناخته شده‌اند مردمان دانشمند نيز بوده اند‚ از آن جمله افروديقوس (Priodikos) است و او از حکمای بدبين بود يعنی بهره انسان را در دنيا، درد و رنج و مصائب و بليات يافته بود و چاره آن را شکيبايی و استقامت و بردباری و فضيلت و متانت اخلاقی می‌دانست. ديگری گرگیاس (Gorgias)است که با استدلالاتی شبيه به مباحثات زنون (Zenon) و برمانيدس (Parmenide)، مدعی بود که وجود موجود نيست و نمونه آن اين است که: کسی نمی‌تواند منکر شود که عدم، عدم است (يا به عبارت ديگر لاوجود لاوجود است). وليکن همين که اين عبارت را گفتيم و تصديق کرديم، ناچار تصدیق کرده ایم به این که عدم موجود است، پس یکی تصدیق کرده ایم که عدم موجود است و جای ديگر ثابت کرده ايم که عدم موجود نيست؛ بنابراين محقق می‌شود که ميان وجود و عدم (لاوجود) فرقی نيست، پس وجود موجود نیست. جورجياس به همين قسم مغالطات دو قضيه ديگر را هم مدعی بود‚ يکی اينکه فرضأ وجود موجود باشد قابل شناختن نيست‚ ديگر اينکه اگر هم قابل شناختن باشد معرفتش از شخصی به شخص ديگر قابل افاضه نخواهد بود.

نظر ابن سینا درمورد سوفسطائی‌ها

از سوفسطائی می‌پرسیم که درباره انکار خودتان چه می‌گویید؟ آیا می‌دانید انکار شما حق است، یا باطل است یا شاکّید؟ اگر از روی علم خودشان به یکی از این امور سه‌گانه حکم کردند پس به حقّیّت اعتقادی اعتراف کرده‌اند خواه اینکه این اعتقاد، اعتقاد حقّیّت قولشان به انکار قول حق باشد، یا اعتقاد بطلان آن یا اعتقاد شکّ در آن، پس انکارشان حق را مطلقاً،ساقط است.

و اگر بگویند ما شک داریم، به آنان گفته می‌شود که آیا می‌دانید که شک دارید یا به شک خودتان انکار دارید، و آیا از گفتارها به چیز معینی علم دارید؟ پس اگر اعتراف کردند که شاکّ‌اند یا منکرند و به شئ معینی از اشیا عالمند، پس به علمی و حقی اعتراف دارند.

و اگر گفتند:ما ابداً چیزی را نمی‌فهمیم و نمی‌فهمیم که نمی‌فهمیم، و در همه چیزها حتی در وجود و عدم خودمان شاکّیم و در شکّ خودمان نیز شاکّیم و همه اشیا را انکار داریم حتی انکار به آنها را نیز انکار داریم،شاید از روی عناد زبانشان بدین حرفها گویا است؛پس احتجاج با ایشان ساقط است و امید راه جستن از ایشان نیست.

پس چارهٔ ایشان جز این نیست که ایشان را تکلیف به دخول نار کرد زیرا که نار و لانار نزدشان یکی است و ایشان را کتک زد زیرا که اَلَم و لااَلَم برایشان یکی است.

حرفهای خودم در این باب

امروزه یکی از مکاتب سیاسی هم وجود داره که پیشرفته تر از سوفسطائی ها هستن. مکتبی با نام دادائیسم.

دادائیسم را می‌توان زائیدهٔ نومیدی و اضطراب و هرج و مرج ناشی از آدمکشی‌ها و خرابی‌های جنگ جهانی اول دانست. دادائیسم زبان حال کسانی است که به پایداری و دوام هیچ امری امید ندارند ،در واقع دادائیسم با همه چیز مخالف است حتی با دادائیسم. غرض پیروان این مکتب طغیانی بر ضد هنر، اخلاق و اجتماع بود. آنان می‌خواستند بشریت و در آغاز ادبیات را از زیر یوغ عقل و منطق و زبان آزاد کنند و بی شک چون بنای این مکتب بر نفی بود ناچار می‌بایست شیوهٔ کار خود را هم بر نفی استوار و عبارت‌هایی غیرقابل فهم انشاء کنند. شاعران این مکتب کلماتی را از روزنامه جدا می‌کردند و با کنار هم گذاشتن آنها شعر می‌سرودند که جملاتی کاملاً بی معنی پدید می‌آمد. یکی از بنیانگذاران دادائیسم می‌گوید در ساعت فلان بعد از ظهر فلان روز، در اتاق پشت میز بودیم و یکی داشت دست در دهانش می‌کرد. فرهنگ لغت را باز کردم و لغت دادا _ به معنی اسب چوبی بچه‌ها _ آمد.

.... از سبب سازیش سوفسطائی ام

حالم بهم میخوره ازشون وقتی فکر میکنن طرفشون نمی فهمه. نه که فقط اون لحظه حالم ازشون به هم بخوره
کلا حالم ازشون به هم بخوره . یعنی میخوام بگم این حالت تهوع محدود به بعد زمان و مکان نیست
چند روز پیش با یکی از آقایون نماینده ملاقاتی داشتیم. . .
طبق معمول همیشه سوالاتی کردم. سوال من یک سوال اجتماعی بود(مثلا اجتماعی) 30یا30
خدا پدر افرودیقوس رو بیامرزه که این سفسطه رو بنیان نهاد تا آقایون اینجور مواقع دست به دامن سفسطه بشن.
در جواب سوال من افاضات فرمودند در مورد انواع آبهایی که در بدن انسان وجود داره، از جمله آب گوش، آب دهان، آب بینی، آب ...
و شروع کرد علت چرایی وجود این آبها رو در بدن توضیح داد. جل الخالق. خدایا چی آفریدی، بیشتر از اون آبها که گفتند احسنت رو نثار خلقت اون طرف کردم که پروردگارش عجب مغالطه گری رو آفریده.
تصمیم گرفتم یه کمی برم سراغ سفسطه. خیلی به درد میخوره